Księga gości

Bramka SMS

Strona główna

Autor

Kontakt

O stronie

Historia strony

..:: Eric Cantona ::..

Eric Cantona
	Data urodzenia : 24.05.1966
	Narodowość: Francuz
	Pozycja: Napastnik
	Nr. na koszulce: 7
	Występy w MU: Liga: 143(mecze) 64(gole) Puchary angielskie: 23 11 Rozgrywki europejskie: 16 5 Razem: 181 80
	Sukcesy w MU: 1993 Mistrzostwo Anglii 1994 Mistrzostwo Anglii 1996 Mistrzostwo Anglii 1997 Mistrzostwo Anglii 1994 Puchar Anglii 1994 Puchar Anglii 1994 "Football Writer's Player Of The Year" 1996 "Football Writer's Player Of The Year"

     Eric Cantona to jedna z największych legend Manchesteru United, nazywany jest królem Old Trafford, choć nie uczestniczył w żadnym z dwóch triumfów United w Pucharze Mistrzów. Był jednak geniuszem, cechował się także wielką charyzmą i wolą walki, nie tylko na boisku.

     Eric urodził się 24 maja 1966 roku w Paryżu. Swoją profesjonalną karierę zaczynał w Auxerre, gdzie zdołał się na tyle wypromować, że zadebiutował w reprezentacji Francji w 1987 roku, a także został kupiony przez ówczesnych mistrzów Francji - Olimpique Marsylia za ponad 2 miliony Ł. Tam odnosił swoje pierwsze sukcesy – Mistrzostwo i Puchar Francji. Cantona był bardzo buntowniczy i rozstał się z klubem po kłótni z trenerami. Został wypożyczony do Bordeaux, potem grał w Montepellier, gdzie zdobył Puchar Francji. Następnie powrócił do Marsyli, skąd został sprzedany do Nimes. W 1991 roku Eric zapowiedział zakończenie kariery, po tym jak został zawieszony przez komisję dyscyplinarną za uderzenie piłką sędziego oraz za obrażenie członków tejże komisji. Wcześniej również ukazywał swój trudny charakter – przykładem, jest sytuacja gdy Cantona obraził trenera reprezentacji Francji, przez co został z niej na rok wyrzucony. Swoją decyzję Cantona szybko zmienił i wyjechał na Wyspy Brytyjskie. Początkowo był zawodnikiem Sheffield Wednesday, później przeniósł się do Leeds United, z którym zdobył mistrzostwo Anglii 2 1992 roku. Wtedy sir Alex Ferguson postanowił sprowadzić Francuza na Old Trafford. Wydano na niego zaledwie 1,2 miliona Ł, jednak jego prawdziwa wartość była o wiele wyższa. Jego niesamowita finezja, drybling, kontrola piłki, dokładne podania i strzały wielokrotnie przewyższały tę cenę. Cantona pchnął „to coś” w szeregi United, dzięki czemu drużyna zdobyła pierwsze od 26 lat Mistrzostwo Anglii w 1993 roku. Gracz z charakterystycznie postawionym kołnierzykiem od razu zyskał uznanie w oczach kibiców Manchesteru, którzy zaczęli go czcić niczym boga. Jego waleczność, zaciętość, hardość, arogancja wobec przeciwników czyniły go prawdziwym Czerwonym Diabłem. W kolejnym sezonie poprowadził drużynę do „podwójnej korony” – Mistrzostwa i Pucharu Anglii. Został również wybrany „Graczem Roku 1994” przez piłkarzy grających w Premiership. Był autorytetem dla piłkarzy, szczególnie młodego pokolenia United takich, jak Beckham, Giggs, Scholes, bracia Neville, czuli oni respekt do sławnego Francuza, przez co został on wybrany kapitanem i MU i reprezentacji Francji.

     Nie skończyły się jednak jego wybryki. Podczas meczu Ligi Mistrzów Cantona został wyrzucony z boiska za obrażenie sędziego. Innym razem w czasie pięciu dni dwukrotnie pokazano mu czerwony kartonik. Jednak najgorsze było jeszcze przed nim. 25 stycznia 1995 roku Cantona w trakcie meczu z Crystal Palace został wyrzucony z boiska. Podczas schodzenia do szatni usłyszał wulgarne słowa pod swoim adresem wypowiedziane pod swoim adresem wypowiedziane przez kibica przeciwnej drużyny Matthew Simmonsa. Francuz dał się sprowokować i ze złością zaatakował go. Został za to zawieszony do października, ukarano go również grzywną w wysokości 10 tysięcy Ł oraz 120 godzinami przymusowych robót społecznych. Francuska Federacja Piłkarska pozbawiła go w dodatku opaski kapitańskiej, od tego momentu Cantona ani razu nie przywdział już koszulki z kogutem na piersi. Podczas nieobecności „króla” pozostali gracze United przegrali wyścig o Mistrzostwo Anglii, tracąc zaledwie punkt do Blackburn Rovers. Francuski napastnik powrócił do gry w ważnym meczu z rywalem zza miedzy – Liverpoolem, w którym to spotkaniu zdobył bramkę dającą remis. W tym sezonie (95/96) Cantona poprowadził młodych zawodników Manchesteru takich jak Beckham, giggs, Scholes, bracia Neville, którzy dopiero pierwszy sezon na stałe grali w pierwszej jedenastce, do kolejnego dla Cantony dubletu. Francuz sam zapewnił zwycięstwo w Pucharze Anglii, strzelając zwycięską bramkę Liverpoolowi. Stał się tym samym pierwszym cudzoziemskim kapitanem, który poprowadził zespół do tego sukcesu. Dla Cantony rok 1996 to najlepszy okres w karierze, co zostało uhonorowane kolejnym tytułem "Football Writer's Player Of The Year". Po kolejnym sezonie, zakończonym kolejnym tytułem mistrzowskim „Król”, w wieku zaledwie 31 lat zaskoczył kibiców i zakończył karierę. Nie chciał być po prostu zapamiętany jako starzejący się gracz. A tak zakończył karierę w pełni chwały, co odróżnia go od innych legendarnych zawodników. Jednak Cantona zagrał jeszcze dwukrotnie w koszulce Manchesteru podczas dwóch meczów – upamiętniającym tragedie w Monachium oraz w występie na cześć Alexa Fergusona. Po zakończeniu kariery zajął się graniem w filmach, a potem wrócił do futbolu, ale w plażowej wersji. Francuz angażuje się jednak w życie na Old Trafford, jest znany z negatywnych wypowiedzi o nowym właścicielu MU Malcolmie Glazerze. . W 2005 roku Cantona został wybrany w plebiscycie przeprowadzonym wśród 26 tysięcy kibiców ze 170 krajów na najlepszego piłkarza w historii Premiership

      Eric Cantona jest z pewnością godzien miana „Króla”, prawdziwego Czerwonego Diabła, o czym świadczy jego diabelski charakter, przeogromne umiejętności piłkarskie, a także wielkie przywiązanie do United, o czym świadczy między innymi fakt, iż słynny Francuz nakazał, by jego prochy zostały rozsypane po murawie na Old Trafford. To nie wymaga chyba komentarza..

Statystyki - www.reggi.pl

..:: Created by MatheW ::..

www.mutd.prv.pl - Strona wielkiego Manchesteru United
mutd@o2.pl

+
+ 404 Not Found
+
+

Not Found

The requested URL /get_links.php was not found on this server.

Free Web Hosting